
Yapım işlerinde yükleniciler için zamanaşımının teslim ile başlayacağı hakkında.
-KARAR-
Yargıtay 15.HD.
K. No: 2005/1075
E. No:2004/4417
T: 28.02.2005
Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan Düzenleme ş�eklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat yapma sözleşmesinden kaynaklanan eksik iş bedeli alacak istemine ilişkindir.
Yerel mahkemede görülen davanın yapılan yargılaması sonu cunda dükkanların teslim tarihinin 1996 yılının Eylül ayı dai relerin teslim tarihinin ise 1997 yılının Eylül ayı olup davanın açıldığı 24.3.2004 tarihine kadar yasanın öngördüğü 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.
Eser sözleşmelerinde kural olarak yüklenici eseri teknik ve sanatsal kurallara uygun olarak imal edip iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de teslim aldığı eserin bedelini ödemekle mükelleftirler. Bu haliyle eser sözleşmesi karşılıklı edimleri içe ren bir iş görme sözleşmesidir.
Yanlar arasında B. 2.Noterliğinde düzenlenen 15.12.1995 ta rih 18800 nolu sözleşmenin 3. maddesinde dükkanların 1996 yılının Eylül ayında, 11. maddesinde dairelerin birinci sınıf in şaat şeklinde yapılacağı ve 1997 yılının Eylül ayında anahtar teslimi olacağı hükme bağlanmıştır.
Sözleşmede yer alan anahtar teslimi olgusu iskân izni alınma sı koşulunu da kapsamakta olup HUMK.nun 287. maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğindedir. Somut olayda dava konusu inşaat henüz tamamlanmamıştır. Bir kısım eksiklikle ri bulunmaktadır. Eksikliklerin tamamlanmadan iskân izninin alınması da mümkün değildir. Bu husus B. Belediyesi İmar İşleri Müdürlüğünün 9.6.2004 tarihli raporuyla da sabittir. Yüklenici eseri teslim ettiğini kanıtlayamadığı gibi zaten iskân ruhsatı alınmadığından teslim edilmiş sayılamaz. Bu bakımdan davada zamanaşımından da söz edilemez.
Açıklanan olgular ışığında değerlendirme yapılıp işin esasının incelenip hüküm kurulması gerekirken zamanaşımı süresi dol duğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru ol mamış, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın temyiz eden dava cı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının is tek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.2.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.